Verslag EJK 2016 – Limassol, Cyprus

Cyprus, het klinkt niet ver. Maar, de wekker ging om 04:00 en de arrival in het hotel in Cyprus was pas om 19:00 ’s avonds. Het was een goede vlucht, maar uiteindelijk erg lang. Na een kort diner met enkele officials, snel naar bed, de registratie begint al op donderdag om 09:00. Tijdens het ontbijt donderdagochtend komt het onwaarschijnlijke nieuws: de koffer met alle accreditatiekaarten is verdwenen, de luchtvaartmaatschappij heeft geen idee waar hij is. Dit betekent voor ons dat we alle 1000 deelnemerskaarten en de 500 coach-, referee- en officialkaarten nogmaals moeten printen. Op dat moment komt de Cypriotische mentaliteit naar boven, ze willen alles alleen niks werkt. We hebben geloof ik 5 kleurenprinters en 4 fastcopy-printers versleten, maar geen één werkte! Dit resulteerde in een redelijk chaotische registratie, voor zowel ons als organisatie als alle coaches. Daarentegen was in de sporthal alles voortreffelijk geregeld, zoals wij het noemen “plug and play”. De laptops werden aangesloten en alles draaide. Zo konden we toch rond 22:00 terug naar het hotel voor het diner.

Vrijdag is de eerste wedstrijddag. De eerste dag zorgt altijd voor wat extra stress, de vrijwilligers weten niet precies hoe alles werkt en iedereen moet er even inkomen. De dag begint zoals gewoonlijk met kata. Voor Nederland betekende dit voor het eerst in jaren weer een Nederlandse kata dame, Samantha! Ze draaide sterk, maar moest na twee overtuigend gewonnen wedstrijden in de halve finale van haar poule, haar meerdere erkennen in Servië. Vervolgens is Omar aan de beurt. Ook hij verliest na twee sterke wedstrijden in de derde ronde van Azerbeidzjan. Als laatste van de vrijdag mag Jan de mat op. Na een eerste goede partij verliest hij helaas de tweede van IJsland. In de avond was er nog een openingsdiner van het EJK. Hier werd vooral benadrukt dat iedereen verwacht dat karate Olympisch wordt.

12688060_1046899425375051_7701260691614108986_n

 

Dag twee van het EJK breekt aan na een korte nacht. Er komen veel deelnemers van Nederland in actie vandaag. Helaas verliezen Tanya, Jayden, Bryan en Tommy in de eerste ronde. Jordy en Enzeli schoppen het verder, maar ook zij komen niet tot de finales of herkansingen. Rest ons die dag niks anders dan wachten op de openingsceremonie. De laatste dag van het EJK breekt aan. Er zijn hoge verwachtingen, maar ook omdat we tot nu toe nog geen prijzen hebben. Vandaag komen Brian en Tyron aan bod. Beiden beginnen ongeveer op dezelfde tijd. Brian gaat goed van start en staat overtuigend te vechten. Tyron wint de ene na de andere partij en staat na een spannende halve finale in de finale! Brian gaat ook goed van start maar wordt helaas gediskwalificeerd bij een 5-0 voorsprong. Gelukkig heeft hij wel een herkansing, maar deze verliest Brian helaas. De finale van Tyron is de allerlaatste finale. Er is een goede sfeer in de sporthal waarbij de ene kant van de zaal Turkije, Italië en de oostbloklanden zijn. De andere kant is Nederland, Frankrijk, Spanje en Denemarken. Met een enorme overtuiging wint Tyron zijn finale met 7-0 en geeft zijn tegenstander het de laatste seconden op. Voor het eerst in jaren weer het Wilhelmus op een EJK! Zo sluiten we het EJK met een gouden randje af.

12657205_1048236621907998_7581122071782196223_o

Aan al het goeds komt een eind, namelijk de terugreis maandagochtend om 01:00. Na een vlucht met veel turbulentie komen we aan om 11:00 op Schiphol en sprint ik weer naar mijn college op de Vrije Universiteit om 13:30.

Tot op de Europese Kampioenschappen in Montpellier!  

Lonneke Meijer