EKF Championships for Regions, 6-7 juni 2015 – verslag Michel Edel

De EKF Championships for Regions, een jaarlijks terugkerend evenement waar cadetten, junioren en senioren in teamverband (kata/kumite) strijden voor de felbegeerde eerste plaats. Maar ook het evenement waar examen kan worden afgelegd, voor het behalen van een Europese scheidsrechter licentie.

 

Donderdag: Om 5u vertrek ik vanaf station Eindhoven met als eindbestemming Parijs, waar dit jaar het kampioenschap wordt gehouden. Vanaf 13u kunnen examenkandidaten zich registreren en krijgt iedere kandidaat één of twee unieke nummers toebedeeld. Een rood nummer voor het onderdeel kata en een zwart nummer voor het onderdeel kumite. De komende dagen ben ik bekend als ‘nummer 80’. Aansluitend begint om 18u de theoriecursus. Eerst wordt het onderdeel kumite behandeld en daarna het onderdeel kata. Tegen 20u is de cursus afgerond en na een lange dag gaan de meesten vermoeid naar hun hotel.

 

Vrijdag: Om 9u begint het theorie examen, wederom eerst kumite en aansluitend kata. Het theorie-examen kumite bestaat uit 70 vragen, zowel in het Engels als in het Frans. Elke vraag kan worden beantwoord door True of False aan te kruisen. Aan het eind van de middag vindt het praktijkgedeelte kumite plaats, waar twee wedstrijd karateka verschillende situaties simuleren. De examenkandidaten moeten hierop reageren in daad, maar ook in woord. Na de briefing is het wederom 20u en zit de tweede dag erop.

 

Zaterdag: Het toernooi is in volle gang en op vier matten vinden de wedstrijden plaats. Voor iedere wedstrijd (round) wordt een nieuw scheidsrechterpanel samengesteld: vier examenkandidaten worden aangewezen als judge (hoekscheidsrechter), één als referee en één als match supervisor (kansa). Tevens wordt een kandidaat aangewezen om te functioneren als score keeper. Na iedere individuele wedstrijd (bout) draait het scheidsrechterpanel met de klok mee, zodat een examenkandidaat tijdens een round op verschillende posities wordt beoordeeld. De examinatoren beoordelen onder andere jouw vaardigheden als judge, maar ook wanneer je als referee op de tatami staat. Niet iedere examenkandidaat blijft er rustig onder, want jouw handelen op en rondom de mat wordt streng beoordeeld. Om 20.30 is het toernooi afgelopen en iedereen vraagt zich af of hij/zij geslaagd is.

 

Zondag: Om 10u beginnen de finales en aansluitend vindt om 13u dan eindelijk de diploma-uitreiking plaats. De spanning is om te snijden, terwijl we om beurten op numerieke volgorde worden opgeroepen. In een aparte ruimte zitten de examinatoren, ieder achter een tafel met in hun handen het formulier met daarop de uitslag: PASS (geslaagd) of FAIL (gezakt).

De eerste kandidaten komen teleurgesteld naar buiten, gezakt dus. De lat ligt hoog en veel kandidaten worden daarmee geconfronteerd. Natuurlijk zijn er ook kandidaten die geslaagd zijn en naarmate de tijd verstrijkt feliciteer ik vele bekenden. Tegen 14u wordt geroepen dat nummer 80 aan de beurt is. Als ik aanschuif krijg ik te horen dat er weinig anders te zeggen valt dan gefeliciteerd met het behalen van de licentie Kumite Judge A en tot de volgende keer!

 

Tijdens de terugreis zoek ik in mijn tas naar iets om de lange reis door te komen. Ik kom echter alleen maar het WKF-reglement tegen, aantekeningen, mailwisselingen en een uitdraai van alle mogelijke examenvragen. Voorlopig ben ik nog onderweg, dus begin ik weer van voren af aan. Vraag 1: The combined size of the competition area and the safety area is eight metres by eight metres……

 

Het was wederom een lange en intensieve voorbereiding met een positief eindresultaat.

Ik bedank iedereen die aan dit resultaat heeft bijgedragen. Scheidsrechteren is immers teamwork, je doet het nooit alleen!

Michel Edel

20150607_142211_Richtone(HDR)