Met regelmaat organiseren stijlgroepen, bonden en organisaties extra trainingen. Trainingen onder leiding van toonaangevende leraren, trainers en grootmeesters. Trainingen met een min of meer verplicht karakter zoals examentrainingen maar even zo goed trainingen met een geheel vrijwillig karakter. Trainingen die stijl specifiek zijn én trainingen die veel meer een algemeen thema behandelen en waar geen stijl specifieke kennis en kunde voor nodig is. Bij sommige van die extra trainingen is de opkomst enorm hoog, bij andere zijn slechts een handjevol karate-enthousiastelingen aanwezig.

Karateleraar en stijlplatformvertegenwoordiger Joost Franken schreef een artikel over dit type trainingen.

Waarom extra trainingen?

“Maar” zo hoor ik een enkele leerling al zeggen “ik train al twee keer per week in de dojo” suggererend dat deelname aan extra trainingen dan overbodig zou zijn. Mijn antwoord is dan steevast hetzelfde; niets moet maar degene die aan extra trainingen deelneemt versterkt daarmee wel het karate-leerpoces.

Tijdens extra trainingen worden namelijk door de meesters of trainers thema’s of aspecten behandeld die in de groepsles in de dojo (deels) achterwege blijven. De meester zaait zogezegd een zaadje dat eenmaal door de karateka opgepakt tijdens de reguliere lessen in de dojo tot ontkieming en verdere groei komt.

Soms is het zelfs zo dat bepaalde aspecten al tig keer door jouw leraar uitgelegd zijn maar mogelijk door een blinde vlek niet opgepakt worden. En dan ga je naar zo’n extra training en je krijgt les van een andere leraar die hetzelfde aspect op een andere manier en met woorden die voor jou meer herkenbaar zijn uitlegt én het kwartje valt.

Een andere reden voor het meedoen met extra trainingen kan liggen in een stijl overstijgend thema dat behandeld wordt en waar in de eigen dojo niet zoveel aandacht aan besteed wordt. Denk bijvoorbeeld aan een thema als zelfverdediging of wedstrijdgericht sparren of karate voor je gezondheid. Door deel te nemen aan een dergelijke training wordt jouw behoefte toch ingevuld én de kennis en kunde die jij aldaar opgedaan hebt kun je weer meenemen naar je eigen dojo.

Familie

Tenslotte is er nog een reden die bijvoorbeeld door veel Japanse leraren veelal als ‘familie’ aangeduid wordt. Het is meestal simpelweg gezellig om met een groepje karateka’s op pad te gaan. Het middel en doel komen even samen in de vorm van een extra karatetraining maar ervoor en erna is er een hoop gezelligheid die voor binding kan zorgen.

Zo heb ik bijvoorbeeld een aantal weken geleden een extra trainingsweekend in het Dento Mabuni Shito-ryu gevolgd. Samen met een 50-tal andere karateka’s werkten we aan het thema van ‘fukushiki kumite’; een vorm van partnerwerk waarbij de rol van aanvaller en ontvanger continu wisselt. De uitgenodigde leraar was Anselm Stahl die vele tientallen jaren tijdens trainingsweekenden en trainingsweken van de Shitoryu meesters Mabuni Kenei en Nakahashi Hidetoshi hun assistent was. Vanuit die rol heeft hij heel veel kennis en kunde opgedaan die hij heel graag met ons wilde delen. En dat heeft hij in overvloed gedaan. Een heel mooi weekend volgde met op de zaterdagavond een gezellig samenzijn met een heerlijk hapje en drankje en een hoop gezelligheid.

Een ander weekend waar ik ook bij aanwezig was vond in België plaats. Onder leiding van de huidige Soke van de Shito-ryu stijl, Soke Mabuni Kenyu, in samenwerking met de president van de World Shitoryu Karate Federation, Iwata sensei, zijn maar liefst 400 karateka’s uit diverse stromingen van de Shitoryu stijl bijeengekomen om van hen les te krijgen. Een uiterst groot en succesvol weekend volgde met aandacht voor de basisbeginselen van het Shitoryu. En opnieuw met een gezellig samenzijn waar het aspect familie gevierd werd.

Traditie

Ook de Karate-do Bond Nederland organiseert met regelmaat leuke en boeiende extra trainingen. Zo heb ik vorig jaar bijvoorbeeld deelgenomen aan een leuke extra training onder leiding van Sara Vacca, een top trainster in kata en Inoue ha Shito ryu karateka. In eerste instantie denken karateka’s van andere stijlen mogelijk dat het bijwonen van een dergelijke extra training niets voor hen is, zij doen immers Shotokan of Kyokushin. Maar toch of misschien kan ik beter zeggen juist vanwege het specifieke karakter van een dergelijke trainster, gespecialiseerd in wedstrijdkata, kan zij concreet hele goede trainingstips met alle karateka’s delen. En die tips kun je mee naar huis nemen en in de dojo gaan trainen waarbij je jouw eigen kata als uitgangspunt neemt.

Terwijl ik dit stukje schrijf is een mooie extra training onder leiding van de Japanse grootmeester Kagawa sensei, op uitnodiging van de KBN, afgerond. Ook hier stonden een groot aantal karateka’s op de mat en werden zij even ondergedompeld in het Japanse karate. Een zaadje werd door Kagawa sensei geplant en hopelijk wordt dat door enkele karateka’s opgepakt. Karateka’s die ooit zelf op een dag voor een groep staan, een eigen dojo runnen, en aan hun leerlingen het zaadje van karate verder doorgeven.

Misschien is dat ook wel dé reden om dergelijke extra trainingen te organiseren én bij te wonen; het doorgeven van de vlam van de levende traditie die karate heet….