Een jongen wordt uit een caravan gejaagd. Het is een koude novembermorgen. Recht uit zijn bed staat hij, in onderbroek en op sokken, verdwaasd om zich heen te kijken. "Snap je het niet?", vraagt Wim Keyl hem. De jongen knikt. Hij snapt het heel goed. Op de opvangboerderij, die al twintig jaar wordt gerund door Wim Keyl en Jan Geyteman, krijgen de onhandelbaar verklaarde jongens die er mogen werken geen waarschuwing. Als ze over de schreef gaan, worden ze er zonder pardon uitgeknikkerd.
De harde, onorthodoxe aanpak van de twee stevige mannen, die diploma's noch subsidies hebben, blijkt aan te slaan bij de jongeren die op de boerderij terechtkomen: taakstraffers via justitie, aanmeldingen via de Raad v.d. Kinderbescherming, radeloze ouders die hun kinderen komen brengen. De internen krijgen een caravan, zware lichamelijke arbeid, harde training in Japanse vecht- en verdedigingssporten en veel regels en discipline. Maar ook: aandacht, gesprekken en rust. De camera volgt het dagelijks leven op de boerderij: de rabiaat nationalistische Jesse, de net uit de gevangenis ontslagen Remco, de 11 jarige Sander met wie Keyl niet alleen tussen de koeien bokst, maar waar hij ook een ‘koeienboek’ mee maakt. Grenzen stellen en oprechte toewijding, twee ingrediënten waar het geheim van de twee mannen uit lijkt te bestaan. Twee zaken die kinderen feilloos herkennen en waar ze mee uit de voeten kunnen.
Ook al werpt de aanpak van Wim en Jan vruchten af, het voortbestaan van hun boerderij wordt bedreigd door overheidseisen: alle instellingen die werken met jongeren moeten binnen twee jaar gecertificeerd zijn.
Klik hier voor de Stichting Chu Shin.
Regie: Eline Flipse; camera: Eline Flipse, Reinout Steenhuizen, Bernd Wouthuysen; montage: Puck Goossen; geluid: Bram Meindersma, Martijn van Haalen; muziek: Maurice Horsthuis; productie Eline Flipse voor Elifli Film; eindredactie IKON: Margje de Koning. Eerder uitgezonden in 2009.